Dr. Eldeniz Abbaslı
Dr. Eldeniz Abbaslı
Ermeni taşnaklarının Hocalı’da Azerbaycan Türklerine yaptıkları soykırım ilk soykırım değil. 1828-1832, 1877-1878, 1905-1907 ve 1915-1917 yıllarında da ermeniler bolşeviklerle beraber Azerbaycanlılara soykırım yapmışlar.
Mart 2012 tarihinde 1918 yılında Azerbaycanlılara yönelik yapılan soykırımdan 94 yıl geçiyor. 30 Mart 1918’de gece saatlerinde Bakü’de başlayan katliamlar yaşlılar, kadınlar ve çocuklar dahil yaklaşık 20 bin suçsuz insanın öldürülmesi ile sonuçlandı.
30 Mart’tan 2 Nisan’a kadar 3 gün devam eden katliamlarda Stepan Şaumyan’ın yönetimindeki Ermeni-Bolşevik çeteleri Bakü’de binlerce insanı öldürdü, kutsal mekanları yakıp-yıktılar.
Azerbaycanlılara karşı hayata geçirilen soykırım siyaseti Bakü ile sınırlı kalmadı. 31 Mart’ta Ermeni taşnakları Şamahı bölgesinin 58 köyünde 8027 Azerbaycanlıyı-2560 kadını ve 1277 çocuğu öldürdüler. Guba’nın 162 köyünde 16 binden fazla suçsuz insan katledildi. Ermeni taşnakları Lenkeran, Muğan bölgesi ve Yukarı Karabağ’da, Azerbaycan’ın tüm bölgelerinde binlerce köyü yaktılar, on binlerce insanı vahşice katlettiler. 15 Temmuz 1918’de Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti’nin kurduğu Olağanüstü Araştırma Komisyonu bu katliamlarla ilgili çok sayıda belgeyi toplayarak hükümete sundu, 1919’da Azerbaycan Parlamentosu 31 Mart tarihini Azerbaycanlıların Soykırımı günü olarak kabul etti.
Ermeni-bolşevik çetelerinin Azerbaycanlılara yönelik soykırım siyasetinin 1918-1920′de kısmen, 1958-1953 ve 1988-1994 yıllarında da tekrarlandığına yakın tarihimiz ve dünya kamuoyu tanıktır.
Bugün Azerbaycan topraklarının %20′si Ermenistan devleti tarafından işgal edilmiş, 1 milyondan fazla yurttaşımız ise kaçkın, yani “zorunlu göçmen” durumuna düşmüşler. Sadece 1905-1907 yıllarında Bakü, Tiflis, İrevan (Erivan), Gence, Nahçıvan, Karabağ ve Zengezur’da binlerce insan öldürülmüş, şehir ve köyler yakılmıştır. Sadece o zamanki Şuşa, Cavanşir, Cebrayıl ve Zengezur kazalarında 75, Erivan ve Gence gubernalarında 200′den fazla köy, kasaba yerle bir edilmiştir.
Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti’nin kurucusu olan M. E. Resulzade, Almanya’da yayınladığı İstiklal Gazetesi’nin 1 Nisan 1933 tarihli 31. sayısında (Azerbaycanlıların Soyqırımının 15. Yılı Özel sayısı) günün ‘kahramanlarını’ şöyle sıralamıştır: Şaumyan, Arakelyan, Ter-Mikaelyan, Saakyan, Lalayan, Amazatsi, Emiryan… Göründüğü gibi, yıllarca adlarına kahraman deyip başımıza çıkartdığımız, Bakü’nün merkezinde onurlarına anıt yaptığımız 26 Bakü Komiserleri ve onların destekçisi olan Bolşevik-Komünist güçler, aslında halkımızın ölümüne ferman vermiş eli kanlı katillermiş.
Lenin ve Stalin’in imzaladıkları 13 sayılı dekret’le S. Şaumyan’a Azerbaycan’ı Sovyetleştirmek karşılığında “Büyük Ermenistan” safsafalarını gerçekleştirmek izni verilmiş, Şaumyan ve yandaşlarının yaptıkları kanlı cinayetlere, sovyetleşme yolunda atılan önemli adımlar sanılarak (belki de gerçek amaç belli imiş – E. A.) göz yumulmuştur. Sovyet tarihçileri ise 1918′deki kanlı Nevruz bayramını gelecek nesillerden saklamak için, Komünist Partisi’nin emriyle bu “bayram” günlerindeki olayları “iç savaş” adlandırmıştır.
1918 yılının kanlı mart-nisan olayları ilk kez 15 Temmuz 1918′de Azerbaycan Demokratik Cumhuriyeti’nin Dışişleri Bakanı Memmet Hesen Hacınski tarafından meclis gündemine getirilmiş, Gence’de milletvekili Elekber Bey Hasmemmedov’un başkanlığı ile Olağanüstü Araştırma Komisyonu oluşturulmuş, bu komisyon Bakü, Şamahı, Guba, Göyçay, Şuşa, Kürdemir, Zengezur vb bölgelerinde yapılan Ermeni-bolşevik cinayetleri ile ilgili zengin malzeme toplamıştır. 1919-1920 yıllarında 31 Mart – Milli Matem Günü olarak resmen anılmıştır. 78 yıl sonra Azerbaycan Cumhurbaşkanı Haydar Aliyev’in 26 Mart 1998 tarihli kararnamesi ile, 31 Mart – Azerbaycanlıların Soykırım Günü olarak ikinci kez resmen kabul edilmiştir. Azerbaycan Cumhuriyeti Milli Meclisi de 31 Mart 1998 tarihli özel toplantısıyla 31 Mart – Azerbaycanlıların Soykırımı Günü hakkında beyanat vermiştir.
Oxunma sayı: 279
